Kanarki.net.pl - Forum tematyczne poświęcone drobnym ptakom egzotycznym.

Pełna wersja: Kanarek miniatura hiszpańska - Raza Espanola
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Raza Espanola, miniatura hiszpańska czy też kanarek karłowaty to wspólne nazwy dla jednej i tej samej rasy. Tego najmniejszego kanarka wyhodowano w Hiszpanii, używając do tej krzyżówki kanarka udomowionego i ptaki pochodzące z krzyżówek z kanarkiem dzikim.

Te maleńkie kanarki są śmiałe, bystre i pełne życia, są ostrożne, ale spokojne w nowych warunkach. Jednak przy stworzeniu im odpowiednich warunków szybko się przyzwyczajają do nowego otoczenia. Ich śpiew jest delikatny, ale miły dla ucha.

Wygląd

[attachment=136]

Miniatura hiszpańska może mieć kolory:
- zielony ( intensywny i nieintensywny )
- żółty ( intensywny i nieintensywny )
- biały
- szafirowy
- kremowy
- rudy-cynamonowy
- ivor

Po połączeniu par z różnych kolorów dochowamy się szeków. Niedopuszczalna jest barwa czerwona i pochodne.

[attachment=134][attachment=133]

Raza ma długość 11,5 cm. Każde większe odstępstwo od tej wartości jest wadą na wystawach. Siedzący ptak tworzy z żerdką kąt 45 st. Głowa musi być mała i spłaszczona, a w zarysie przypominać orzech laskowy. Szyja powinna być bardzo wyraźnie zaznaczona, wąska i krótka, wizualnie oddzielona od reszty ciała.
Grzbiet i piersi powinny być wąskie i lekko spłaszczone, a tułów w kształcie buteleczki.
Skrzydła tego kanarka muszą być długie, przylegające do tułowia, lecz końcówki lotek nie powinny się krzyżować.
Ogon jest średniej długości i zwarty, na końcu posiada małe rozwidlenie, tzw. rybi ogon. Wadą jest ogon zbyt długi, za krótki lub noszony za nisko.
Głowa, grzbiet i ogon powinny być noszone w jednej linii. Wadą jest grzbiet zbyt wypukły lub wklęsły, również nieproporcjonalny w stosunku do reszty ciała, czyli za długi lub bardzo krótki.
Nogi nie za długie, uda powinny być dobrze opierzone.
Dziób kanarka powinien być mały, stożkowy.

Całe upierzenie ma być gładkie, bez zmierzwień i łysinek, dobrze przylegające do tułowia.

Większe błędy:
- brak piór lub wystające piórka
- odstające upierzenie
- skrzyżowane lotki
- zbyt długie nogi
- nisko noszony albo zbyt długi lub krótki ogon
- nieopierzone uda
- kwadratowa głowa
- długie pazurki (u tej rasy są krótkie)
- „leżenie” na żerdzi
- pionowa postawa
- długa, szeroka szyja
- wklęsły lub wypukły grzbiet

Rozmnażanie i odchów młodych

Jeżeli chodzi o hodowlę tej rasy to nie jest ona specjalnie problematyczna. Ptaki najlepiej dobierać w pary monogamiczne, pod kątem cech jakie chcemy utrwalić w potomstwie. Samiczki są dobrymi matkami, samce pomagają w karmieniu piskląt. Ptaki połączone razem mogą przebywać do zakończenia lęgów. Tak jak u innych ras najlepiej w roku poprowadzić maksymalnie 3 lęgi.
"Procedura" odchowania młodych i odstawienia od rodziców taka sama jak w przypadku np. kanarków kolorowych.

[attachment=135]